
Credits:
Galerie
Jan van Hoof

op
de foto: Rob, bij het schilderij Cowboy Rob (80 x 80 cm / ©
Allart 2011)
Galerie
Jan van Hoof (Den Bosch)
Galerie
Frank Taal

©
foto: trendbeheer
(tentoonstelling: C’era una volta / 2011)
franktaal.nl
(Rotterdam)
Galerie
Anderwereld

anderwereld.nl
(Groningen)

Jeroen
Allart is de Rembrandt van de 21ste eeuw.

foto: ©
Eric van 't Zelfde 2012
Jeroen
Allart is de Rembrandt van de 21ste eeuw. Hij volgde van 1991 tot
en met 1995 onderwijs aan de Rotterdamse Willem de Kooning Academie.
Van 1999 tot en met 2000 volgde Allart onderwijs aan de prestigieuze
Rijksacademie voor de Beeldende Kunsten te Amsterdam.
Zijn schilderijen
zijn in diverse collecties opgenomen. Zo heeft de Nederlandse Ambassade
op de Antillen, de ambassade in Duitsland en de Ambassade in Ghana
zijn werk opgenomen in hun collectie. Zijn werk is opgenomen in
particuliere collecties in zowel het binnen- als het buitenland.
Het Museum voor Moderne Kunst in Arnhem heeft zijn werk, vanwege
de uitzonderlijke klasse, opgenomen in hun collectie.
Het is een eer dat Jeroen Allart bereid is om onze school te voorzien
van zijn kunst. Maar het cadeau aan de leerlingen beperkt zich niet
tot het OLC. In de maanden februari, maart en april (2012) zal Jeroen
Allart met regelmaat te zien zijn op de Hugo de Groot. Immers, hij
moet zijn grootste uitdaging op de Hugo nog aanvangen. In deze maanden
zal Jeroen Allart een schilderij maken van 50 meter bij 6 meter
(!). Dit is 300 vierkante meter kunst. Zowel Jeroen Allart als de
Hugo de Groot schrijft hiermee geschiedenis. Immers, het wordt het
grootste schilderkunstwerk van Rotterdam! (Bron: Eric
van 't Zelfde)
meer foto's:
flickr.com/photos/osghugodegroot
osghugodegroot.nl

The
Dutch cowboys are back! But who are they?

It looks
very cleaned up, but this the way my desk usually is. I need it
like this. I have a lot of collected items in my studio and this
is the only way to be / work here is in a “cleaned”
up (still messy).”
Jeroen Allart
(1970) is a Dutch artist who attended Art Academy Rotterdam (Willem
de Kooning Academy) and Rijksacademy (Amsterdam).
How
old is that terrific radio you have at your desk? The radio
is from the eighties. I love this kind of radio, it’s so nicely
designed. Especially the new features, like a tape-counter, or this
radio-balance-meter. What do you listen to? I listen
to Dutch talk programs. After a while, I turn it off and put on
my own music. I’m a big fan of Lucinda Williams and Johhny
Cash, but also listen to Rihanna and Fedde Le Grand. And everything
in between. I also swapped my I-phone for a John’s Phone (the
golden one). It’s really old fashion, but also brand new!
Like the old radio on my desk!
How
do you work? I work after I drop my daughter Tijs to school.
8:50 is coffee time, check my mail, read the newspaper. 10:30 starting
to paint. Till 17:00. Everyday the same time. It’s not the
length of time, but the quality at time. Something like that. Twenty
years ago, I worked all day and also in the night. It was a totally
new experience, this painting. I had to find out what I was looking
for. In the end of the Nineteen’s there was the beginning
off an oeuvre, which fits me. So, I don’t have to struggle
anymore.
I
own your Bird Notecards. Are your birds mostly of Dutch origin?
Yes I think so. Or not? I don’t know actually. I was just
looking for really cool birds! However, our ‘Dutch’
birds are also living in Africa, Australia, Iceland or Scandinavia.
How
did you begin to paint landscape? Did you grow up in the country
or take a family trips? I grew up in a small village in
Holland. We did everything by bike. Over the holidays, when I was
10 years old, we took the boat to England and cycled to London.
The next year was to Germany…and so on. In all those trips,
I learned a lot about flat landscapes. It took me thirty years to
understand this nice flatness. To bring the essence of the Dutch
landscape to my paintings.
The
Dutch cowboys are back! But who are they? We have 100,000
Dutch Cow Boys here in Holland. It’s a cow country!
interview:
Kate Donnelly (2011)
from: fromyourdesks.com/2011/01/07/jeroen-allart
fromyourdesks.com

Mijn
vlakke land

Landschapsschilderijen
van Jeroen Allart. Het zijn grote werken, de meeste hebben een afmeting
van 100 bij 100 centimeter. Één vierkante meter landschap
dus. Hoewel, als je er eentje aanschaft dan koop je vooral lucht.
Strakblauwe of lichtgrijze - wolkenloze - lucht. Slechts een kleine
kaarsrechte strook onder in het schilderij is bestemd voor het landschap.
Daarin staat hier en daar een boerderij, een molen of een schuur,
meestal omgeven door bomen.
Ik vind de schilderijen
schitterend. Mooier is het moderne landschap van de Lage Landen
niet verbeeld. Een herkenbaar uitzicht dat aan je voorbij trekt
wanneer je in de trein of auto zit en door het raam naar buiten
kijkt. Jeroen Allart heeft dit landschap vereenvoudigd: de huisjes
zijn een paar kleurvlakken, het gras of het weiland bestaat uit
twee of drie tinten groen. De lucht wordt nergens onderbroken en
is wolkenloos. Op deze manier vormgegeven wordt het landschap nóg
mooier dan het al is.
tekst: Erwin
Reijers (2011)
from: weblogamorf.blogspot.com/2011/11/mijn-vlakke-land.html
weblogamorf.blogspot.com

De zon
scheen, de vogels floten en de meisjes in zomerjurken leken speciaal
voor de gelegenheid besteld.

De zon scheen,
de vogels floten en de meisjes in zomerjurken leken speciaal voor
de gelegenheid besteld. Kortom, het was een prachtige dag voor de
opening van een tentoonstelling van de heldere en ongecompliceerde
schilderijen van Jeroen Allart. Allart - die er met zijn gladde
hoofd, archetypische bril en de Dr. Martin's, schoen der schoenen,
aan zijn voeten uitziet alsof hij zojuist uit een van zijn eigen
schilderijen is gestapt - was in een ver verleden grafisch vormgever
maar zijn werk overstijgt die vorm en is van een wonderlijke schoonheid.
Plaatjes kijken helpt niet, gaat dat zelf zien.
tekst: Hinke
Schreuders (2003)
from: sudsandsoda.com/notesonart/archives/000445.html
sudsandsoda.com

Het
Hollandse landschap en andere schilderijen van Jeroen Allart.
Het Hollandse landschap
en andere schilderijen van Jeroen Allart.
Eindelijk een nieuw overzicht van de -kunstenaar Jeroen Allart:
spectaculaire, karikaturaal geschilderde landschappen, dierenportretten,
schepen en ander werk uit de periode 2005-2009. ‘Treffender
had hij de pootjes van de roodborst niet op het doek kunnen zetten.
Zo dun en lang, zo fragiel, dat we voor pootbreuk moeten vrezen.’
Tekst: Kees Moeliker
(2009)
from: trichispublishing.nl/action=allart
trichispublishing.nl

De
avonden

Hans
den Hartog Jager in gesprek met beeldend kunstenaar Jeroen Allart.
beluister
de aflevering: vpro/deavonden/afleveringen/allart
vpro.nl

Aardema
/ Van Boetzelaer advocaten
link:
avblegal.nl

Simple
lines and colors

What
is it with the Netherlands that makes them produce such great artists?
It’s like how Iceland is crawling with amazing musicians.
It’s no surprise then that Netherlands artist Jeroen Allart
is such a brilliant painter. Simple lines and colors, smooth shadows,
huge blank spaces; they’re just incredible paintings. Maybe
there’s just something in me that loves anything reminiscent
of mid-century design or the subtle geometries of Art Deco. Allart
has both, but coupled with a modern flair. It’s the best of
all worlds, and it makes my eyes go funny. I want an entire wall
painted by him.
tekst:
'strimbello'
from:
secretstill.com/blog/2008/03/12/jeroen-allart
secretstill.com/blog

Teneues
link:
teneues.com/shop-uk/stationery/notecard-boxes/birds.html

De
kaartspelers

zeefdruk:
© Allart / De kaartspelers (naar Manet)
Kenmerkend
voor de schilderijen, tableaus en beelden van Jeroen Allart (1970
rotterdam) zijn de heldere, romantische voorstellingen van molens,
cowboy’s, schepen, vogels, honden, poezen en landschappen.
In zijn totaal vlakke acrylschilderijen, waarin verf en doek slechts
dienen als kleurdrager en vormgever, geeft allart uiting aan een
karikaturaal realisme. spectaculair vanwege zijn hoogbegaafde schilderstrant
en de consequente beeldtaal.
Zijn figuratieve beeldtaal verwijst niet zozeer naar de tastbare
realiteit, als wel naar een artificiële realiteit. zijn realiteit
is visionair, volledig geconstrueerd, gemanipuleerd en kunstmatig,
en staat ver af van de ‘gewone werkelijkheid’.
from:
artinmobile.com/?cat=32
artinmobile.com

Love, pure and simple

I
love these paintings by jeroen allart so much it's almost hard to
breath. I love their flatness, their color, their subject matter,
their composition. That's all I have to say. Love, pure and simple.
tekst:
Amanda Briggs (2008)
from:
dearada.typepad.com/.../jereon-allart.html
dearada.typepad.com

Avro's
kunstblik

Schilder
Jeroen Allart vertelt in zijn atelier over werken met de computer
en zijn voorliefde voor dieren. Hij identificeert zich met dieren.
Kunstblik 2004
bekijk
de aflevering: link

fiets-boom-brand
STANG

boomstang.nl
stang.nl

(he’s
Dutch:-)
I’ve
decided to start artist of the month posts. I’m a firm believer
in using local and original art in decorating so these posts will
hopefully provide you with great artists that you can hang in your
home!
For August, I’ve chosen artist Jeroen Allart. He’s not
a local artist (he’s Dutch) but he is the only artist that
I have prints of hanging in my home (everything else is original).
I think prints are okay if they’re prints of original art.
I’ve actually framed notecards of his paintings that I was
given as a gift so they’re not even real prints! The effect
is still amazing though and the quality of the cards is great. I
love the bright colors paired with the modern simple painting style.
tekst: flyawayfox
from:
flyawayfox.com/2011/08/august-artist-of-the-month
flyawayfox.com

Wat
afleidt van de essentie laat ik weg

Een
hond, hert of schaap, geschilderd in de bedrieglijk eenvoudige stijl
en heldere kleuren.
De eenzame cowboys van Jeroen Allart. Eerst schilderde hij koppen,
die hij zelf beschrijft als heroïsch en melancholiek. Om daarvan
los te komen nam hij zich voor landschappen te schilderen maar omdat
ze er naar zijn zin te leeg uitzagen, zette hij er dieren in. Een
hond, hert of schaap, geschilderd in de bedrieglijk eenvoudige stijl
en heldere kleuren. In hun eenzaamheid waren de dieren even hero•sch
en melancholiek als daarvoor de koppen en later zijn matrozen en
cowboys. Of kaboois, zoals hij zelf consequent zegt. Stoere kaboois.
Zijn
die eenzame matrozen en cowboys ook symbool voor de kunstenaar zelf?
Het is een teruggetrokken bestaan. Als schilder heb je de eenzaamheid
hard nodig. Ik moet soms een hele week in m'n eentje staan te ploeteren
om een schilderij af te maken. Een cowboy in het atelier. Ik dweep
ook wel een beetje met de romantiek die rond cowboys en zeelieden
hangt. Alles klopt aan hun outfit, die heroïsche associaties
oproept. Zeeman lijkt me het ideale beroep. Een groot schip. Een
half jaar op, een half jaar af. Al die kerels die zich op zee moeten
zien te redden. Ik heb ooit nog overwegen naar een rederij te stappen
om aan te monsteren, maar dat bleek nog een heel gedoe te zijn.
Een zoetwatermatroos, zo zie ik mezelf. Hoe kies je de dieren die
je schildert? Waarom schilder je de ene diersoort wel en de andere
niet? De aaibaarheidsfactor is bij mij altijd erg hoog. Een dier
moet voor mij iets aandoenlijks hebben. Ik zal niet snel een varken
schilderen. Of een hagedis, of een krokodil, dieren waarmee ik me
niet kan vereenzelvigen. Ik moet zo'n dier willen zijn om het te
kunnen schilderen. Sommige vogels bijvoorbeeld zijn zo mooi van
zichzelf. Een stern is net een wedstrijdschaatser. Een vorm waaraan
alles klopt. Dat zie je niet alleen bij dieren, maar ook bij schepen
en vooral bij molens. Die zijn van zichzelf al zo ontiegelijk mooi.
Ik streef ernaar een schilderij te maken dat even perfect is als
de onderwerpen die ik schilder. De rest komt dan vanzelf: de meerwaarde,
de emotie, de tijdloosheid misschien. Maar in eerste instantie gaat
het me puur om de esthetische vorm.
Wat
afleidt van de essentie laat ik weg, de karakteristieken vergroot
ik uit. Bij vogels schilder ik geen afzonderlijke veren, om te voorkomen
dat het schilderij al te naturalistisch wordt. Ik ben er schaamteloos
op uit om de kijker te behagen. Dat is mijn kracht, denk ik. Mijn
werk appelleert aan instinctie die mensen hebben geleerd te wantrouwen.
Althans, in de kunst. En daarbij ga ik een flinke dosis vrolijkheid
niet uit de weg. Die dient tegelijk als tegenwicht voor de melancholie
die niet uit mijn werk is te bannen.Heb je een voorkeur voor kleur?
Oudhollands homoblauw. Dat woord gebruikte een voorbijganger toen
ik bezig was mijn huis op te schilderen. Een zelfde tint gebruik
ik vaak in mijn schilderijen: het hemelsblauw van vergeelde ansichtkaarten.
tekst:
Pieter van Oudheusden (2004)
bron:
Zone 5300

De
schilderijen van jeroen zijn een verademing

De schilderijen
van jeroen allart (1970) zijn een verademing. over zijn werk hoef
je als toeschouwer niet lang na te denken, hier is direct duidelijk
wat de kunstenaar je wilt laten zien: de kop van een lepelaar bijvoorbeeld,
een lammetje of zoiets als een volgeladen containerschip. allart
heeft niets met conceptuele kunst. sterker nog, hij is van mening
dat kunst (of kunstenaar) en toeschouwer de laatste decennia veel
te ver uit elkaar zijn gedreven. hij brengt alles weer onder een
noemer. allart schildert alleen die dingen, die hem persoonlijk
boeien. dingen waar hij een bepaalde schoonheid in ziet en die hij
graag wil laten zien. daartoe bestudeert hij zijn onderwerpen grondig
om ze vervolgens zo rudimentair mogelijk weer te geven. dat is zijn
kracht. hij schildert onderwerpen vaak tegen een strakke eenkleurige
achtergrond. eerder schilderde deze kunstenaar mannen met stoere
beroepen als brandwerman en cowboy. momenteel hebben dieren en schepen
zijn aandacht.
de
afgelopen twee jaar heeft allart op de rijksakademie geexperimenteerd
met twee andere disciplines: keramiek en beeldhouwkunst.. bij zijn
beelden, die opgebouwd zijn uit hout en vervolgens voorzien zijn
van een strakke en glanzende laag kleurige verf, gaat hij op een
vergelijkbare wijze te werk als tijdens het schilderen. voor een
meeuw bijvoorbeeld brengt hij een bezoek aan de collectie van naturalis,
het natuurhistorisch museum in leiden, waar hij verschillende meeuwensoorten
bekijkt en tekent. zijn uiteindelijke beeld is dan ook samengesteld
uit de essentie van drie verschillende soorten. daarin volgt hij
het spoor van paulus potter die zijn beroemde stier ook uit meerdere
voorbeelden opbouwde.
zowel
allarts schilderijen en beelden doen in hun eenvoud denken aan prentboeken
en kindertekeningen. hoewel allart niet perse kindertekeningen en
prentkunst wil maken, zoekt hij in zijn uitvoering deze overeenkomst
bewust op. toch zijn zijn onderwerpen uiteindelijk net even te gecompliceert
om voor 'kinderkunst' door te gaan. dat geld ook voor de tegeltableaus,
die een combinatie lijken te zijn van stripfiguren en oeroude spreekwoorden
en gezegden. op het eerste gezicht vertrouwd en bekend, bij nader
inzien blijken het lang niet allemaal officiele spreekwoorden te
zijn - de helft is door de kunstenaar zelf verzonnen - en bovendien
is die komieke vogel erbij een vreemde eend in de bijt. het voelt
vertrouwd en herkenbaar wat allart doet en bovendien is zijn werk
vaak geestig. dat brengt die verademing teweeg!
Tekst:
Sandra Spijkerman (2002)
Bron:
Kunstbeeld

|